Patron

Jesteś tu: » Strona startowa » Patron

 

PATRON SZKOŁY

 

Nie głaskało mnie życie po głowie,

nie pijałem ptasiego mleka-

no i dobrze, no i na zdrowie:

tak wyrasta się na człowieka.

[...]


cóż im wyznać w serdecznym słowie,

gdy się młodość jak cmentarz przyśni?...

Nie głaskało mnie życie po głowie,

nie doszedłem tam, dokąd szliśmy,

ale idę jak żołnierz dalej,

inny, dalszy, trudniejszy cel mam

i  jak stary mannlicher wali

wiersz mój gniewny-broń szybkostrzelna.

 

[ Władysław Broniewski „ Mannlicher" ]

 

 

WŁADYSŁAW  BRONIEWSKI urodził się 17 grudnia 1897 roku w Płocku w rodzinie inteligenckiej wywodzącej się z drobnej szlachty. Był poetą, w swojej twórczości nawiązywał do polskiej tradycji romantycznej i rewolucyjnej, Walczył w Legionach Polskich pod dowództwem Józefa Piłsudskiego. Brał udział w wonie polsko-bolszewickiej 1920 roku. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari oraz czterokrotnie Krzyżem Walecznych.

 

W 1925 r. ukazał się pierwszy tom jego wierszy zatytułowany „Wiatraki". Kolejny zbiorowy tom „Trzy salwy" dał początek rewolucyjnemu nurtowi w poezji polskiej. W 1939 r. powstał najbardziej znany wiersz władysława Broniewskiego „Bagnet na broń". Sam poeta wziął udział w kampanii wrześniowej, a po jej klęsce znalazł się we Lwowie.

 

Mimo lewicowych, a nawet prokomunistycznych poglądów w latach 1940-41 był więziony przez władze sowieckie (w sumie ponad półtora roku). W 1941 r. wstąpił do Armii generała Andersa i z nią dotarł na Bliski Wschód do Jerozolimy. Rozterki ideowe i tęsknota za krajem znalazły wyraz w zbiorze „Drzewo rozpaczające".

 

Wrócił do kraju w 1945 r. Tu przeżył śmierć najbliższych: najpierw żony Marii Zarębińskiej, później córki Anki, której poświęcił cykl wierszy. Ostatnie lata życia  spędził w Warszawie. Zmarł w 1962 roku.